GENERAL PENCIL COMPANY

Al meer dan een eeuw maakt de General Pencil Company potloden. In 1889, toen de fabriek in Jersey City voor het eerst werd geopend, zou een wereld zonder potloden ondenkbaar zijn geweest. Nu, in het tijdperk van sms’en en computers, is het een van de laatst overgebleven potloodfabrieken van Amerika.
De fotograaf Christopher Payne maakte een fotoreportage van de fabriek en de mensen die daar werken.

Je staat er niet bij stil, maar het maken van een ogenschijnlijk eenvoudig ding als een potlood heeft nogal wat voeten in de aarde. De General Pencil Company verwerkt jaarlijks nog steeds grote hoeveelheden grondstoffen als was, verf, cederhout en grafiet om potloden te maken. General Pencil Company heeft ervoor gekozen om de produktie niet te verplaatsen naar lagelonenlanden maar is in Jersey City gebleven.

Christopher Payne bezocht de fabriek de afgelopen jaren meerdere keren. Hij fotografeerde daarbij iedere elke fase van het productieproces en de mensen die hier dagelijks werken.

grijs

Zo is de kelder, waar werknemers de houtskool verwerken, een wereld van absoluut grijs: grijze shirts, grijze handen, grijze machines die grijze ingrediënten verwerken. Hier slijpt een industriële puntenslijper ieder potlood tot een perfecte punt is gevormd .

Op een andere plek komen de potloodkernen als verse pasta uit de machine.  Glad en nat, klaar om in verschillende lengten te worden gesneden en gedroogd. Een verrassende hoeveelheid van het werk wordt handmatig gedaan. De pasta voor kleurpotloden is kneedbaar en zacht. Ze wordt met de hand op gegroefde houten planken gelegd, zoals deeg dat door een pastamachine wordt gehaald. Het kan soms dagen duren voordat de medewerkers hun handen weer volledig schoon krijgen.

kleur

Sommige delen van de fabriek zijn uitbarstingen van kleur. Rode potloden wachten, in geordende roosters, om in felblauwe verf te worden gedompeld. Aan de kantelmachine draait een draaikolk van roze gummen. Een van de bijzondere producten van het bedrijf, witte pastels, moet worden gemaakt in een speciale machine, gescheiden van elke andere kleur.

Payne laat ons de toevallige schoonheid van functionele machines zien: vreemde platforms van kettingen, transportbanden, lijmpotten, metalen schijven en tandwielen. Beelden als deze tonen ons de oorsprong van voorwerpen die we als vanzelfsprekend beschouwen. Ze tonen ons de trots en verbondenheid van de mensen die deze voorwerpen maken.

De foto’s laten ook een productiewijze zien die ouderwets en gedateerd lijkt. Een productiewijze die zelf ook zal verdwijnen ten gunste van automatisering.

Wellicht zelfs dat ook het potlood, zoals we dat nu kennen, ooit zal verdwijnen.

 

De foto’s zijn gemaakt door Christopher Payne

-- Lees meer --